fbpx

Het gedrag van je kind als waardevolle spiegel

Vaak willen we als ouders onze kinderen iets leren. We leren ze vaardigheden waarmee ze steeds meer als zelfstandige mensjes de wereld in kunnen treden, maar als we goed kijken kunnen we ook heel veel mooie dingen leren van onze kinderen.
Als het gedrag van het kind er mag zijn en we kunnen dit bekijken zonder oordeel, kan het een mooie en heldere spiegel zijn voor datgene wat we als ouders nog mogen leren.

Zo mocht ik een jongetje van ruim 2 jaar oud samen met zijn moeder begeleiden in mijn praktijk. De vraag van moeder was vooral wat ze eraan moest doen om haar zoon in zijn eigen bed te laten slapen. Vanaf de geboorte had hij veel gehuild en nam ze haar zoon dichtbij zich om zo samen te slapen. Ze had nachten naast zijn bed gezeten, beloningssystemen en met een matras ernaast geslapen, alles om haar zoon te leren dat hij in zijn eigen bed kon slapen. Ze hadden zijn voeding bekeken en alle mogelijke oorzaken van het niet doorslapen onderzocht. Soms ging het een paar nachten goed, maar vaak kwam hij ‘s nachts toch aangewandeld en kroop hij naast moeder in bed. Aangezien moeder nog steeds zoekende was kwam ze met haar zoon in mijn praktijk.

Samen met moeder bekeken we het gedrag van haar zoon. Vanaf de allereerste nacht na zijn geboorte had hij gehuild, vooral ‘s nachts huilde hij uren aan een stuk. Moeder nam haar zoontje bij zich en hield hem vast, wiegde hem en vielen uiteindelijk samen in slaap. Als haar zoon een nacht doorsliep in zijn eigen bed lag moeder ‘s nachts wakker en lag onbewust te wachten op haar zoon. Moeder vertelde ook dat zij het idee had dat haar zoon geborgenheid, lichamelijke nabijheid van moeder en liefde nodig had.
Zonder oordeel keken we naar het gedrag van haar zoon. We veranderden de naam van haar zoon in de naam van moeder, wat zei zojuist vertelde werd nu een persoonlijk verhaal over haarzelf. Ik vroeg moeder of ze dit gevoel herkende, misschien zelfs nog vanuit haar jeugd. Moeder herkende direct de behoeften die haar zoon haar als spiegel voor hield als iets wat zij als klein meisje van 5 jaar had gemist.
Het gezin waarin moeder is opgegroeid had een ingrijpende gebeurtenis meegemaakt, waardoor er toen weinig ruimte was voor het verdriet van moeder. Moeder vertelde dat ze onbewust deze behoeften weggestopt had, omdat er toen geen ruimte was voor geborgenheid, lichamelijk contact met haar eigen moeder en liefde voor haar verdriet. Ze blokkeerde haar behoeften en ging in een vorm van overleven verder, ze gaf geen ruimte aan zichzelf om haar emoties er te laten zijn. Moeder kon direct het vele huilen van haar zoon als baby tot het ‘s nachts dichtbij haar willen zijn plaatsen. De bewustwording van de behoeften van het innerlijke kind van moeder waren voldoende om beweging te brengen in het slaappatroon van haar zoon, die vrijwel direct alle nachten in zijn eigen bed sliep. Samen met moeder heb ik mogen werken aan het verdriet van haar innerlijke kind, waardoor zij nu zelf haar innerlijke kind kan voorzien van geborgenheid, nabijheid en liefde.
Een heel mooi traject om te mogen begeleiden. Bijzonder om van dichtbij te kunnen zien hoe moeder een liefdevolle spiegel voor gehouden werd door haar zoon, om er ook voor haar innerlijke kind te kunnen zijn.

50099_42593_medium_resolutie_1200px_prive_gebruik N76A6275_Vintage